Spanningveld R&D en Productie
Op de een of andere manier is er vaak een spanningsveld tussen ontwikkeling en productie. Samenwerken is niet altijd vanzelfsprekend.
Zo had ik ooit een engineer in mijn team, die duidelijk niet zo happig was om bij zijn productie collega’s eens na te vragen of er, vanuit montage oogpunt, nog een en ander te verbeteren was.
Na een flinke discussie tussen hem en mij sjokte hij mokkend naar de productiehal. Hij bleef de hele ochtend weg. Toen hij terugkwam, wapperde hij met zijn blocnote. “Bijna 3-A4tjes vol. Morgen weer.”
Ik denk dat ik hem ongelovig aankeek. Werd ik in het ootje genomen?
We keken elkaar vragend aan en hij bood zijn excuses aan. Excuses voor zijn arrogantie om niet met de monteur te willen praten.
The proof is in the pudding
Hij had nu met eigen ogen gezien hoe zijn ontwerp werd gemonteerd. En zelf delen in elkaar gezet. Of beter gezegd, alleen met geweld in elkaar gekregen. Zijn ontwerp was in CAD, achter zijn PC, reuze handig in elkaar te zetten. In de praktijk iets minder.
Zo viel er af en toe een schroefje in een buis. Kon de monteur niet meer bij. Tenzij er een openingetje in de buis werd gemaakt, dan kon hij dat schroefje onder in de houder er wel weer uit frunniken.
Scheelde hem worst case een gang naar het magazijn. En een bonnetje invullen. En wachten op zijn beurt. Serieus, een paar schroefjes kwijtraken kostte de monteur wel 20 min. gedoe!
(Voor de oplettende lezer: nee inderdaad, geen kanban bakjes systeem bij de werkplek).
Moraal van het verhaal: samenwerken loont!
